dijous, 2 d’agost del 2018

Dia 170.

Minva la Lluna un altre cop, i la tristor s'apodera un altre cop del meu cos.
Després de quasi sis mesos, sé que aquests sentiments son cíclics, com la Lluna
I tinc molt clar que

CADA DIA ÉS UN NOU PAS (Esquirols)

Sovint amic, massa sovint
palpo l'angoixa dins el pit
moments oscurs de llarga nit
solquen el dur camí, que hem escollit.

Potser amb el crit
potser amb les mans
obrirem pas,farem un cant
que vibrarà i es farà gran
com el dia que creix a cada instant

Portbou, 31 de juliol de 2018


I el nostre esforç esperançat, 
lluita fidel
serà com l'arbre que és valent
a cops de pluja, a cops de vent.

Cada dia és un nou pas
cada nit un nou repós
cada gota de rosada, nova frescor

Sovint amic, massa sovint
sento que som poble oprimit
que ha begut dolços vins d'oblit
i al compàs de la por
es va destruint.





dijous, 19 de juliol del 2018

Dia 156 - Quart creixent de Lluna.

NO VOLVERÉ




Cuando lejos te encuentres de mi 

Cuando quieras que esté yo contigo 
No tendrás un recuerdo de mi 
Ni tendrás más amores conmigo
Te lo juro que no volveré 

aunque me haga pedazos la vida 

Si una vez con locura te amé,
ya de mi alma estarás despedido
No volveré 

Te lo juro por Dios que me mira
Te lo digo llorando de rabia
Yo, no volveré
No pararé
hasta ver que mi llanto ha formado 
un arroyo de olvido anegado 
donde yo tu recuerdo ahogaré.
Fuimos nubes que el viento apartó.

Fuimos piedras que siempre chocamos.
Gotas de agua que el sol resecó.
Borracheras que no terminamos.
En el tren de la ausencia me voy, 
mi boleto no tiene regreso.

Lo que tengas de mi te lo doy 

Pero NO te devuelvo tus besos.
No volveré 

Te lo juro por Dios que me mira 
Te lo digo llorando de rabia 

No volveré
No pararé 

hasta ver que mi llanto ha formado 
un arrollo de olvido anegado 
donde yo tu recuerdo 
ahogaré.

divendres, 13 de juliol del 2018

Divendres tretze

Cinc - V - mesos. Sis - VI - Lunes noves. Cent cinquanta - CL - dies de Sol

Lágrimas negras

A sota, cinc versions diferents de la mateixa cancó,


Aunque tu me has echado en el abandono
aunque ya se han muerto todas mis ilusiones,
en vez de maldecirte con justo enojo
en mis sueños te colmo
en mis sueños te colmo
de bendiciones.

Sufro la inmensa pena de tu extravío

Y siento el dolor profundo de tu partida

Y lloro
 sin que sepas que el llanto mio,

tiene lágrimas negras

tiene lágrimas negras
 como mi vida.

Tu me quieres dejar, yo no quiero sufrir

Olvídate de mi

La darrera que he descobert




La meva preferida, una versió fresca, la segona part de la qual és un caos, com la meva vida.



La versió de la Lila Dows, amb gran orquestra

Es que yo tengo una mala maña
que a mi misma me da pena: 
yo me acuesto en cama extraña
y amanezco en cama ajena



Bebo Valdés i Diego "El Cigala" i els altres músics, per relaxar-se

Agua del limonero
Agua del limonero
Si te acaricio la cara
tienes que darme un beso




Cèlia Cruz en els anys 50, azúcar!!



Contigo me voy, mi santo, aunque me cueste morir
Por que no quiero llorar lágrimas negras por ti

Por que no voy a llorar
LES ENTRADES MÉS VISITADES DURANT LA SETMANA:

Les entrades més visitades

Trashumància 2011


Posidonia oceanica, la reina del Mediterrani

Avistament dofins llistat. Palafrugell maig 2011